Εννέα χρόνια απουσίας

Μάης του 2026....Άνοιξη στα πάνω της. Ανθοφορία, μέλισσες, αναγέννηση του ωραίου. Το αγιάζι παίζει με τον Λεβάντε. To σκίρτημα της ζωής, ο κότσυφας , το χελιδόνι, η άρμη στεγνώνει στο σώμα. Και τα σπάρτα, τα αγαπημένα της. Τα σπάρτα, στο βάζο, στην άκρη του δρόμου, στις απολήξεις των ορεινών όγκων. Και η αγέλαστος πέτρα και το Καλλύχωρον. "Προσκύνημα" στην ιστορία. Κάθε Άνοιξη στα χνάρια της Δήμητρας και της Άρτεμης. Στο νερό του Ερασίνου, πλάι στους ερωδιούς και τις φρυκτωρίες της Βραυρώνας. Έστελνε χαμπέρια στο μέλλον. Μετά στο φάρο του Φονιά. Μα κάθε Άνοιξη σας λέω. Μάη την πήραν οι γοργόνες και τα βότσαλα της άμμου. Ο Μάης της ζωής και της απώλειας. Μυστήρια πράματα. Δε θα σε ξεχάσω ποτέ γλυκιά μου αγάπη...