Photography | Horizon Levante | Κεντρικός Τομέας Αθηνών

      σχόλια, ειδήσεις, πολιτισμός

                                           Λίμνη Κερκίνη

                The Kerkini lake

 

   Η ομορφιά, η γαλήνη, η πανδαισία των χρωμάτων και των αντανακλάσεων, ο κόσμος των πουλιών, οι καμπύλες των ορεινών όγκων, οι ήχοι και οι ανάσες της φύσης  φωλιάζουν σ΄ αυτόν τον τόπο. Στα καλύτερα του είναι την Άνοιξη. Μα και ο χειμώνας δίνει τις δικές του πτυχές και υποσχέσεις. Τα νερά χαμηλώνουν και οι λασποδρομίες στο παρυδάτιο δάσος δίνουν την ευκαιρία στους "έχοντες και κατέχοντες" τζιπούρα να σεργιανίσουν πάνω στην άδεια λεκάνη της λίμνης, δίπλα στην κοίτη του Στρυμόνα που μας έρχεται από τη γειτονική Βουλγαρία με το όνoμα Struma.

  Η διαχείριση των νερών του ποταμού είναι μοιρασμένη (Ελλάδα-Βουλγαρία). Αυτός είναι και ο λόγος που η στάθμη των νερών της λίμνης, από την άνοιξη και μετά, ανεβαίνει μέχρι το φθινόπωρο. Μετά σταματά η ροή του ποταμού και η στάθμη κατεβαίνει μέχρι την άνοιξη. Βέβαια αυτό δεν είναι και ότι καλύτερο για ό,τι έμβιο υπάρχει στη λίμνη της Κερκίνης. Σκεφτείτε τη μια να πλημυρίζουν φωλιές, υγρολίβαδα, παρυδάτιο δάσος, γενικότερη χλωρίδα και πανίδα της λίμνης και την άλλη να πέφτει η στάθμη και να πρέπει όλα τα προηγούμενα να αναπροσαρμόσουν τη θέση τους. Δεν μπορεί αυτό να πάει μακριά και δεν πάει. Θα δείτε στις φωτογραφίες που ακολουθούν την καταστροφή που υφίστανται οι υδρόβιες ιτιές. Τα κακόμοιρα τα δέντρα έχουν βγάλει ρίζες ακόμα κι από τις μασχάλες τους. Τα νούφαρα συνεχώς μειώνονται. Για να μη πούμε για τις παραβιάσεις που γίνονται στο κυνήγι, στο ψάρεμα και ακόμα και στο ρόλο των επισκεπτών (και τον δικό μας) στον πυρήνα του υδροβιοτόπου για να δουν τις φωλιές με τους νεοσσούς την άνοιξη.

  Τέλος πάντων. Δεν θα το ξανακάνουμε.

            Στο παρυδάτιο δάσος. Σε δεύτερο πλάνο το Μανδράκι και πίσω το όρος Μπέλες. Χειμώνας 2000

                                                     The lake forest at winter - the mountain Beles with snow 

                                        Υδρόβιες Ιτιές παλεύουν να επιβιώσουν. Η στάθμη το χειμώνα είναι χαμηλή

                                                                        Aquatic Willows - winter 2000       

                            Στο παρυδάτιο δάσος. Η παλιά κοίτη του Στριμόνα. Βόρεια πλευρά της λίμνης. Χειμώνας 2000

                                                            The old riverbed of Strimonas - north site of lake - winter 2000

                             Η άδεια λεκάνη της λίμνης στο βόρειο τμήμα της. Χειμώνας 2000

                                                                        The empty basin of the lake - winter 2000 

Το δυτικό ανάχωμα. Πίσω το όρος Μπέλες.                                   Όστρακα στον άδειο πυθμένα της λίμνης

the west embankment                                                                        shells 

 Στο παρυδάτιο δάσος το καλοκαίρι.                                             Είμαστε στην είσοδο του Στρυμόνα στη λίμνη.

 The lake in the summer                                                                     the Strimonas river entrants 

                                                       Η ίδια περιοχή την Άνοιξη. Παρυδάτιο δάσος και αποικία με νούφαρα

  Λοιπόν ας ξεκινήσουμε Γενάρη μήνα που λένε. Το κρύο εδώ πάνω είναι τσουχτερό. Ο υδράργυρος κατεβαίνει κάτω από το μηδέν. Έχει χρονιές (2002) που σεργιανάγανε οι τζιπούρες πάνω στην παγωμένη λίμνη. Να σας δείξει φωτογραφίες ο Αβραμίδης (Morfi Hotel). Πάμε για βαρκάδα όμως από το λιμανάκι της Κερκίνης. Το νερό νωρίς το πρωί είναι "χαρτί". Οι αντανακλάσεις του Μπέλες στα βόρεια και των Κρουσίων στα νότια είναι μοναδικές. Στεριά, νερό  και ουρανός γίνονται ένα. Το κλείστρο παίρνει φωτιά. Η ματιά μας αναζητούσε τα φλαμίνγκο. Πολλά ξεχειμωνιάζουν εδώ. Το νερό είναι ρηχό όμως τέτοια εποχή και οι βάρκες "βρίσκουν". Τ΄ αγναντέψαμε με τα κιάλια. Ζητήσαμε να σβήσει η εξωλέμβια να ακούμε μόνο τον ήχο της βάρκας στο νερό...........

  Θα πάμε σε χερσαίες επιχειρήσεις τώρα. Παίρνουμε βόρεια κατεύθυνση από το χωριό   Κερκίνη προς Λειβαδιά (έχει κι εδώ Λειβαδιά) και βγαίνουμε στον κεντρικό οδικό άξονα Κιλκίς - Σιδηροκάστρου. Κάνουμε δεξιά προς Μανδράκι και Ακριτοχώρι. Στο Ακριτοχώρι (σημείο  41.262569, 23.179860) συναντάμε μια γέφυρα στα δεξιά μας. Περνάμε από κάτω και από ΄δώ αρχίζει το πάρτι.  Αν είστε μόνοι σας δεν θέλει ηρωισμούς. Το έδαφος είναι τώρα η άδεια κοίτη της λίμνης. Τα πλάνα θα σας πάρουν μαζί. Εδώ θα δείτε την αγωνία των δέντρων να βρουν τρόπο για να επιβιώσουν. Είστε μέσα στο παρυδάτιο δάσος. Με δυτική κατεύθυνση μπορεί να βρεθείτε και στον πυρήνα του. Με τα πόδια όμως γιατί τα λασποτόπια δε σηκώνουν οχήματα. Ακόμα και τις τζιπούρες. Στο γυμνό πυθμένα θα βρείτε όστρακα και ότι είναι τώρα στα χρώματα του καφέ θα τα δείτε την άνοιξη καταπράσινα. Το εγκαταλελειμμένο πανδοχείο στο Μανδράκι δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό και την αποβάθρα, ξεπροβάλλει μέσα από τα ξερόκλαδα. Το προσεγγίζουμε από το Μανδράκι κάνοντας αριστερά κατά τη λίμνη στην επιστροφή μας προς Λειβαδιά.

                             Το πανδοχείο στο Μανδράκι χωρίς νερό την περίοδο του χειμώνα

                                                                              the old hotel in Mandraki at winter

.................................................και με νερό / and at summer

την Άνοιξη μπήκαμε μέσα με τα κανό

  Από δω ξεκινά και το ταξίδι με τα κανό μετά την Άνοιξη για την προσέγγιση του πυρήνα του υδροβιοτόπου. Εντάξει τώρα που το σκέπτομαι δεν το κάναμε καλά, όσο ησυχία και να κάνεις, όσο κι αν τα κανό είναι αθόρυβα, άμα μπουκάρουν ανάμεσα σε εκατοντάδες  φωλιές με νεοσσούς τέσσερα πέντε κανό νομίζω ότι δεν είναι το πρέπον για τα πουλιά. Η εμπειρία βέβαια είναι μοναδική. Πανδαισία ήχων...................... μόνο το κλείστρο των μηχανών χάλαγε αυτή την αρμονία.

                                                     Στον πυρήνα του υδροβιοτόπου της Κερκίνης     

                               At the core of wetland Kerkini

 

  Ωραία θα πει κάποιος και πως αλλιώς μπορούμε να δούμε τα πετούμενα;

  Μα στην Κερκίνη είμαστε. Υπάρχουν παντού. Να όμως μια σίγουρη και εύκολη λύση. Μπορεί να συνδυαστεί και με περιήγηση στο ανατολικό ανάχωμα ξεκινώντας αμέσως μετά δεξιά από την γέφυρα της Βυρώνειας προς Μεγαλοχώρι, Λιμνοχώρι, Λιθότοπο. Χωμάτινο είναι το κομμάτι αυτό, αλλά βατό για όλα τα οχήματα. Κατά μήκος λοιπόν της διαδρομής θα δείτε τους ψαράδες όταν επιστρέφουν από την ψαριά της ημέρας να ταΐζουν τους αργυροπελεκάνους και να γίνεται "πόλεμος". Κανονική μπουταρία. Να μην ξεχάσω να σας πω ότι σ΄ αυτό το κομμάτι (ανάμεσα Μεγαλοχώρι - Λιμνοχώρι) θα δείτε πριν μπει για τα καλά η άνοιξη  ''Το λιβάδι που δακρύζει". Το σκηνικό από την ταινία του Αγγελόπουλου. Ένα ακόμη αξιοθέατο της λίμνης. Οι οροφές των κατασκευών αποτελούν σημείο αναπαραγωγής των πουλιών.

  Από τον Λιθότοπο (φτάσατε στο φράγμα) επιστρέψτε από το νότιο μέτωπο της λίμνης με κανονικό ασφαλτόδρομο στο χωριό της Κερκίνης.

  Όλη αυτή η διαδρομή από το παρυδάτιο δάσος και την παλιά  κοίτη του Στρυμόνα στα βόρεια, τη γέφυρα της Βυρώνειας και τα προστατευτικά αναχώματα στις όχθες εισόδου του ποταμού στη λίμνη στα βορειανατολικά και το νοτιανατολικό ανάχωμα έχουν να σας προσφέρουν μαγευτικά πλάνα από αυτόν τον τόπο. Δεν θα μείνετε παραπονεμένοι. Τα πουλιά, η βλάστηση, αλλά και οι υδάτινες ανάσες της Κερκίνης είναι πολύ γενναιόδωρες.

Αργυροπελεκάνοι και λαγόννες / Pelicans and cormorants 

Λαγγόνα (Phalacrocorax pygmeus)

 Αργυροπελεκάνοι (Pelicans crispus) σε νησίδα  αναπαραγωγής

Πελαργοί (Ciconia ciconia)

           Αργυροπελεκάνοι (Pelecanus crispus)

                                                  Σταχτοτσικνιάδες (Ardea cinarea)     Αργυροτσικνιάδες (Egreta alba)

       "το λιβάδι που δακρύζει" σκηνικό της ταινίας του     

                  Θ.Αγγελόπουλου (2004)

         "The Weeping Meadow" scene of the film
                 Th.Angelopoulos (2004)

                                                                        Νεροβούβαλοι (waterbuffalus)  της Κερκίνης

 Ο Στρυμόνας λίγο πριν πέσει στη λίμνη / the Strimonas river 

  Όμως το "ταξίδι" δεν σταματά εδώ. Υπάρχει ένας υπέροχος δασικός δρόμος που ξεκινά από τη μονή Τιμίου Προδρόμου, βόρεια από το Ακριτοχώρι και καταλήγει στα Άνω Πορόια. Αν τώρα θέλετε να συνεχίσετε προς τα φυλάκια του Μπέλες, πάρτε από τα Πορόια τη βόρεια κατεύθυνση του δασικού δρόμου και τερματίστε στην αλπική ζώνη. Αγναντέψτε όλο το ανάγλυφο της περιοχής και καταλήξτε στη Καστανούσα για κοψίδια.

     Για λασποδρομίες στο παρυδάτιο δάσος, στην άδεια κοίτη της λίμνης, στην παλαιά κοίτη του                         Στρυμόνα, στο Μπέλες, στα Κρούσια και στο νότιο ανάχωμα του Στρυμόνα

                                                                  for 4X4  routes 

                       

  Μη βιάζεστε έχουμε ακόμα να πούμε. Το Σιδηρόκαστρο είναι πολύ κοντά για χαμάμ στα μαύρα μεσάνυχτα. Τα ραντεβού κρατάνε όλο το 24ωρο.  Και το Άγκιστρο λίγο παραπάνω, περνώντας από τα οχυρά του Ρούπελ τραβώντας για τον Προμαχώνα στις γραμμές των συνόρων. Οι αισθήσεις πιάνουν τα άκρα. Αξίζει.

Σαλαμάνδρες στο Μπέλες                                                                Άνοιξη 2008

Salamanders in Belles                                                                         Spring 2008

                                       Οι εικόνες που ακολουθούν είναι από το έντυπο του

                                              "Φορέα Διαχείρισης της λίμνης Κερκίνης"

Ζώνες προστασίας και όρια της λίμνης / Buffer zones and restrictions on the Lake

Προτεινόμενες διαδρομές επίσκεψης της λίμνης / Recommended routes for visiting the lake

                                  Ο τόπος είναι "ευλογημένος". Μας έχει λείψει. Δύσκολοι οι καιροί......  

Δημοσίευση (publicaton) 20.12.2014