Photography | Horizon Levante | Κεντρικός Τομέας Αθηνών

      σχόλια, ειδήσεις, πολιτισμός

                             Πάτρα / Patrasso

  Πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α. / King George A square 

  Μπορεί και να αδικήσω τη πόλη. Τι να γράψει και να δει κανείς σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα. Ένα σαββατοκύριακο μόνο. Βροχή, υγρασία, πλακόστρωτα, καμάρες......

  Η συνάντηση στο Σ.Σ Λαρίσης. Το σακίδιο στη πλάτη, μέχρι να φανεί το κόκκινο Yaris. Το μόνο που "χάλαγε"  την κουβέντα ήταν το κενό στα διόδια....Άμα ο αγέρας είναι και με τις προσδοκίες του σημαντήρα τότε το ταξίδι μοιάζει ομορφότερο. Εξάλλου σήμερα είναι κάνα δύο τσιγάρα δρόμος η Αχαϊκή πρωτεύουσα από το κλεινόν άστυ.

  Οι πληροφορίες έλεγαν ότι ο χρόνος ήταν αρκετά μεγάλος από το προηγούμενο "μπάρκο" για τα παράλια του Πατραϊκού κόλπου.  Και έτσι ήταν. Ο κύκλος είχε μικρύνει στο μεταξύ. Δεν "πρόλαβα" τον Αντώνη και την Άννα. "Καλό ταξίδι παιδιά".

  Ήταν εκεί ο Γιώργος, ο Σπύρος, η Μαρία, η Κική, η άλλη Άννα, ο Οβανές, ο Δημήτρης, ο Θανάσης και ο μικρός Στέφανος. Μια υπόγεια διαδρομή, χωρίς φανερή εξήγηση μας ενώνει. Η απόσταση και ο χρόνος δώσαν χώρο στα αγγίγματα της ψυχής. Να είστε όλοι καλά......

                                                      Προβλήτα Αγίου Νικολάου / San Nicola Pier

  Όταν μάκρυναν οι ίσκιοι με βρήκε το υγρό αγιάζι στο μόλο απέναντι από τον κυματοθραύστη. Οι αντανακλάσεις στις μουσκεμένες πλάκες του ντόκου έκαναν το κλείστρο να δουλέψει. Μετά με φίλους καλούς στο Kebaba για χούμους, κεμπάπ και μπαχάρια....Εντάξει και ένα παγωτάκι στο τέλος στο Gelatino πήγε ταμάμ. Η ώρα δύο και η πόλη δεν κοιμάται. Φοιτητόκοσμος.

   Στη δυτική άκρη ξαγρυπνά η απελπισία και η ελπίδα για το πέρασμα στην άλλη Ευρώπη. Μετανάστες για το ρεσάλτο στο αβέβαιο μέλλον, στη λαχτάρα για ζωή.....

  Παρεκκλήσι Αγίου Νικολάου κυματοθραύστη / cappella di San Nicola 

  Ο κυματοθραύστης / la diga foranea

 Θέατρο Απόλλων / Teatro Apollo

  Το ναό του Αγίου Ανδρέα (1974) δεν τον είχα επισκεφτεί ποτέ. Τι να πω;

Ωστόσο "κρατώ" το μικρότερο ναό (1843) ακριβώς δίπλα στο μεγάλο.

  Εκεί απέναντι από τους ναούς, πάνω στο νερό είναι ο φάρος της Πάτρας. Έχει μια πονεμένη ιστορία. Παλιά ήταν αντικριστά στην Αγίου Νικολάου, ξύλινος του 1865, μετά πέτρινος του 1878 και στα 1972 στα εξ ων συνετέθη επί Γκολφινόπουλου.

  Από το 1999 είναι ξανά όρθιος στη νέα του θέση. Ο ρόλος του είναι καθαρά συμβολικός. Δεν ανήκει πια στο φαρικό δίκτυο του Πολεμικού Ναυτικού.

  Η Παλιοβούνα απέναντι, τη λένε και Κλόκοβα, μας έκλεινε το μάτι πάνω από το γκρίζο της υγρής επιφάνειας του Πατραϊκού. Έπιασε να βρέχει πάλι. Φουριόζικα επιστρέψαμε στο "κέντρο". Δεν ησύχασε μέχρι αργά το βράδυ.........Για "πάστα" στο Mamma Pizza, για τα υπόλοιπα δε σας λέω.

  Ναός Αγίου Ανδρέα  / St. Andrea (1974)

  Αγιογραφία Ε. Θωμόπουλος / iconografia E. Thomopoulos/ Ναός Αγίου Ανδρέα / St. Andrea (1843)

  Ο φάρος της Πάτρας / Patrasso faro (1999)

  Η Παλιοβούνα (Κλόκοβα) / Μontagna Paliovouna (Klokova) 

  Τη Δευτέρα 26 του Μάρτη μέρα επιστροφής. Δόθηκαν υποσχέσεις για το μέλλον. Για να δούμε.

  Το ταξίδι πάλι όμορφο. Περισσότερες οι λέξεις από τις στροφές των τροχών. Περασμένο μεσημέρι μπήκα στο σπίτι στο Βύρωνα.  

Αφιερωμένο στην Άννα και τον Αντώνη. Για το μακρύ ταξίδι "εκεί που λούζονται οι ψυχές πριν να χαθούν στο σύμπαν"

 

publication: 1.4.2018