Photography | Horizon Levante | Κεντρικός Τομέας Αθηνών

      σχόλια, ειδήσεις, πολιτισμός

    Iceland  August 2013

    Part 5 (17.18/8/2013)

 

                  Reykjavik-Þingvellir-Gullfoss-Geysir-Þingvellir-Blue Lagoon-Selvogur-Pjorsardalur

                             ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2013

                              Μέρος 5ο (17.18/8/2013)

 

                                                                              Reykjavik - Þingvellir

 

    10η μέρα. 7 Αυγούστου 2013. Ημέρα Σάββατο μεσημέρι.

    Περασμένες μία πήραμε τον 36 με κατεύθυνση το Þingvellir National Park ("Parliament plains"). Σε κάποιο σημείο της διαδρομής σταματήσαμε να στήσουμε έναν "κούκο". Δεν ξέρω γιατί σ΄ αυτό το μέρος οι άνθρωποι στήνουν τις μικρές αυτές πέτρινες στήλες, κάνοντας ευχές. Μάλλον για να εξευμενίσουν τους θεούς της κακοκαιρίας. Θα δούμε αν πιάνει, πάντως η μέρα σήμερα είναι super.

    Μετά από 50Km περίπου στήσαμε τη σκηνή μας στο camp Thingvellir, Sercice center ( http://www.thingvellir.is/plan-your-visit/camping.aspx). Η περιοχή θεωρείται το λίκνο της Ισλανδίας. Εδώ ιδρύεται το πρώτο κοινοβούλιο το 930μ.χ. εδώ αποφασίζουν, εδώ δικάζουν και νομοθετούν μέχρι το 1799. Για 45 χρόνια σταματά η λειτουργία του και το 1844 ανακαινίζεται και η έδρα του μεταφέρεται στο Reykjavik. Δεν είναι όμως μόνο αυτό που κάνει το μέρος ιδιαίτερο. Ακριβώς εδώ περνάει το ρήγμα της ένωσης Αμερικανικής και Ευρασιατικής τεκτονικής πλάκας. Στην κυριολεξία πατάς σε δύο Ηπείρους. Με καλαίσθητους πεζόδρομους ο επισκέπτης περιοδεύει ανάμεσα στα μνημεία αυτά της φύσης. Καταρράκτες, ποτάμια, μικρές και μεγάλες λίμνες και το "αλώνι" του Althing μαζί με τον Προτεσταντικό ναό (Þingvallakirkja) βρίσκονται στην καρδιά αυτού του πανέμορφου τοπίου (UNESKO 2004). Κάποια στιγμή πρέπει όμως να φύγουμε γιατί το πρόγραμμά μας είχε ακόμα αρκετά σημεία για επίσκεψη.       Πήραμε το αυτοκίνητο από το parking του πάρκου και βγήκαμε στον 36. Φτάσαμε στον 35 με κατεύθυνση τον Gullfoss. Στ' αριστερά μας έχουμε τον παγετώνα Langjokull και την περίφημη Kjolur rout (F35) που μας την απέκλισε η κακοκαιρία των προηγούμενων ημερών. Τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Φτάσαμε στο χώρο στάθμευσης για τον Gullfoss (χρυσός καταρράκτης). Κέντρο πληροφόρησης, καταστήματα, εστιατόριο, camping, του Αβραάμ και του Ισαάκ τα καλά. Και κόσμος. Ορδές για τον καταρράκτη. Είναι εντυπωσιακός. Θεωρείται ο πιο όμορφος καταρράκτης της Ισλανδίας και ο πιο αγαπητός από τους τουρίστες (το καταλάβαμε). Είναι πάνω στον ποταμό Hvita, έχει 32m ύψος σε δύο κλίμακες και το φαράγγι που πέφτει έχει μήκος 2,5Km και βάθος 70m. Γίναμε λούτσα από το σπρέι και πήραμε το δρόμο της επιστροφής με προορισμό τώρα το περίφημο Geysir. Δυστυχώς όμως η ανθρώπινη "ευαισθησία" φρόντισε και τον ακρωτηρίασε και δεν ξεπηδάει πια. Κάθεται ακίνητος και αναπολεί τα 60m ύψος που έφτανε πριν αρχίσουν να τον πετροβολούν. Βέβαια υπάρχει ακριβώς δίπλα του ο Strokkur όπου αυτός ο πίδακας ικανοποιεί τα γούστα των αλαλαζόντων επισκεπτών. Γενικά η περιοχή μοιάζει με καζάνι που βράζει. Παντού πινακίδες για τους απρόσεκτους και σημαδεμένα μονοπάτια.

    Ξανά στον 35, από κει στον 37 και στο Laugarvatn φουλάραμε το Wrangler με καύσιμα. Plastic money, δεν έχεις και άλλη δυνατότητα εδώ που τα λέμε. Στην επιστροφή για το camp μας έπιασε μια καταιγίδα ξεγυρισμένη. Ο καιρός άλλαξε πάλι. Σιγά μη δεν άλλαζε. Άρχισε και ένα σκατόκρυο. Την ώρα της προετοιμασίας για το βραδινό, έσκασε μια παρέα τεσσάρων μηχανόβιων Γερμανών. Καθισμένοι όλοι πάνω από τη σέλα σε τελαράκια μπύρας. Πλακώθηκαν να στήσουν τις σκηνές τουρτουρίζοντας από το κρύο. Πάλι καλά είπαμε. Αφού κρυώνουν αυτοί, τι να πούμε και ημείς οι Νότιοι. Τους τρατάραμε από ένα σφηνάκι τσίπουρο και πιάσαμε την κουβέντα. Ήταν οι ίδιοι που μας προσπέρασαν την πρώτη μέρα στο νησί στα στροφιλίκια του F917, αλλά και αυτοί που στο Norrona κατανάλωναν τα μπυρώνια με ρυθμούς πολυβόλου. Πριν κοιμηθούν με τις κότες αποκαμωμένοι από την περιπέτεια που μας περιέγραψαν στον F208 (ο ένας έπεσε με τη μοτοσικλέτα στο ποτάμι) πήραμε μια πολύ σημαντική πληροφορία. Τη θέση του εγκαταλελειμμένου αεροπλάνου από πτώση στο νότια κοντά στο Vik. Αν δεν μας έδιναν τις συντεταγμένες δεν ξέρω αν θα το βρίσκαμε ( αυτά όμως μεθαύριο). Ο Διαμαντής έκανε gourmet δείπνο. Πατάτες σοτέ, σνιτσελάκια, Greek olives και τσιπουράκι. Έσκασε κι ένα φεγγάρι όμορφο. Παραμονές πανσέληνου. Πρώτη φορά είδαμε φεγγάρι στη χώρα. Αφού λέγαμε ότι δεν θα βγαίνει εδώ πέρα...............

road 36

camp Thingvellir

Thingvellir region

Τhe rift

Althing and Þingvallakirkja

Thingvellir region

Althing

Þingvallakirkja

Langjokull

Gullfoss

Geysir a dead geyser

Strokkur an alive geyser

early in the morning before departure

water pipe snorkel. German invention

INFO: 200Km. 8h στο δρόμο. 3h περπάτημα και έχουμε 5234Km από Ελλάδα.

                       8h on the road 3h hiking

Althing - Blue lagoon - Pjorsardalur

    11η μέρα. 18 Αυγούστου 2013. Ημέρα Κυριακή.

    Δεν έχουμε πολλά χιλιόμετρα μπροστά μας και οι επιλογές είναι λίγες για τη μέρα μας. Βλέπετε όλα αυτά που θα κάνουμε και σήμερα τα είχαμε προγραμματίσει με έδρα το Reykjavik, αλλά δε σου ΄ρχονται πάντα τα πράγματα όπως τα θέλεις. Ο Διαμαντής λούστηκε στο πλυντήριο των ρούχων του camp και είχε μια πολύ ωραία ανακάλυψη. Καλάθι με lost and found. Πάρτε ότι θέλετε, είναι δωρεάν. Από εσώρουχα, μέχρι σαπούνια, οδοντόβουρτσες, γυαλιά πρεσβυωπίας, ορθοδοντικά σιδεράκια, σαγιονάρες κλπ. και κάτι πρωτότυπο βρέχει πάλι. Λοιπόν αναχώρηση για Blue Lagoon κατά τις 11. Ακολουθήσαμε τον 36 με κατεύθυνση το Selfoss. Πολύ γρήγορα αντικρίσαμε τον Ατλαντικό όπου τον είχαμε αριστερά μας μέχρι το Grindavik. Πάνω στον κεντρικό οδικό άξονα κατέληγαν κατακόκκινοι χωματόδρομοι. Όλα είναι παράξενα σ΄ αυτή τη χώρα, εκτός από τους ανθρώπους. Πάντα ευγενικοί και ήρεμοι, πρόθυμοι να σε βοηθήσουν. Απίστευτη αντίθεση μέσα σ΄ αυτό το τραχύ τοπίο. Το Grindavik χτισμένο πάνω σε στερεοποιημένη λάβα. Για να μπούμε στο super market καβαλάγαμε κάτι κοτρώνες να. Ναι Κυριακή και ήταν ανοικτά. Προμήθειες για τη συνέχεια. Η Blue Lagoon (http://www.bluelagoon.com/) δεν άργησε να φανεί. Μαύρη λάβα, μπλε γαλακτερές υδάτινες επιφάνειες, ατμοί να αναδύονται από παντού, κρύο κοντά στους 6oC , ψιλόβροχο, ένα τεράστιο parking "σκασμένο" από τα πάσης φύσεως οχήματα, κτίσματα απόλυτα ενταγμένα στο περιβάλλον και οι γνωστές ορδές των επισκεπτών. Είσοδος 40€/άτομο. Κάτσε όσο θες μέσα σ΄ αυτό το ηδονικό νερό των 39 βαθμών Κελσίου από τις εννέα το πρωί μέχρι τις εννέα το βράδυ. Σου βάζουν ένα βραχιολάκι και ότι "ζημιά κάνεις" στο μπάρ που είναι πλωτό στο τέλος σου χρεώνουν το λετζέ. Ντουλαπάκι ηλεκτρονικό, πιστολάκι για την κόμη, ντουζιέρες, μπανιέρες και άμα θες πετσέτα η άλλα αξεσουάρ το βραχιολάκι να ΄ναι καλά. Ξεχάσαμε και τον καιρό και τη βροχή και την καταραμένη ακρίβεια. Σαπίσαμε. Όλα όμως κάποτε τελειώνουν.

on the way to the Blue Lagoon

 

north Atlatic

Blue Lagoon

The Blue Lagoon paradise

     Πήραμε Ανατολική κατεύθυνση και στον 427 κάναμε δεξιά για το Selvogur και την Strandarkirkja, (“Coast church”). Ο ναός θεωρείται θαυματουργός. Κατασκευάστηκε το 12ο αιώνα από ναυαγούς ναυτικούς που σώθηκαν προσευχόμενοι . Μετά τη διάσωσή τους κατασκεύασαν αυτήν την εκκλησία. Είναι από τους πλουσιότερους ναούς στη χώρα λόγω των αφιερωμάτων των πιστών. Στον περίβολο του ναού στέκει ένα γρανιτένιο άγαλμα "Land in Sight" της Ισλανδής γλύπτριας Gunnfríður Jónsdóttir, η οποία είναι θαμμένη στο μικρό κοιμητήριο.

Strandarkirkja, (“Coast church”)

"Land in Sight"  and Strandarkirkja

"Land in Sight" and myself

a piece of art near the church

     Ξανά στο TJ παρέα με το ουράνιο τόξο πάλι. Τρίχες περί καλοσύνης του καιρού και άλλα τέτοια γραφικά. Εδώ είναι Iceland και αυτά ανήκουν στη μυθολογία. Είμαστε προς αναζήτηση camp και ταξιδεύουμε πλάι στον Hvita στον 32 και στο βάθος δεξιά μας έχουμε τον κώνο της Hekla. Η ώρα είναι επτά το απόγευμα και στα αριστερά μας βλέπουμε μια πινακίδα με το σήμα του camping και να λέει Sandartunga. (http://www.survivingiceland.com/Accommodation/50782/). Με ινδιάνικα μας έμοιασαν και κάναμε αριστερά. Κακός χωματόδρομος, βλάστηση, ερημιά, δύο ανδρικές, δύο γυναικείες τουαλέτες, δύο ντους χωρίς ζεστό νερό, ψυχή ζώσα, ένα ξύλινο υπόστεγο, κρύο και βροχή, τραμπάλες και τσουλήθρες για παιδιά. Τέλεια όλα. Άλλη επιλογή δεν είχαμε. Το προηγούμενο camp ήταν στο Selfoss, το επόμενο άγνωστο που, άρα; Παραμονή.

    Απλώσαμε στο υπόστεγο τις βρεγμένες πετσέτες και τα μαγιό στήσαμε τη σκηνή και αρχίσαμε την προετοιμασία του δείπνου. Α, όλα και όλα. Η καλύτερη μας ώρα ήταν το δείπνο. Απολογισμός της ημέρας και λοιπές θετικές σκέψεις. Ναι αλλά εδώ είναι η εξορία του Αδάμ. Κανένας κατασκηνωτής, έστω για μια καλησπέρα, ούτε reception ρε παιδί μου και να βρέχει. Κατά τις 11μμ σκάει ένα θηριώδες 4Χ4 και ξεμυτάει ένας Ισλανδός ίδιος Freddy Grueger. Κοιτάμε για πριόνι, ευτυχώς τίποτα. Κάτι κράταγε ο μπαγάσας όμως. Κάνει κατά ΄μας και μας κόβει κρύος ιδρώτας. Όταν έφτασε σε απόσταση ανάγνωσης, βλέπουμε στο αριστερό του χέρι το μηχανάκι για την υποδοχή των πιστωτικών καρτών. Καταλάβαμε ότι έρχεται για την είσπραξη της διαμονής μας. Α, να χαθείς μαλάκα, μας έκοψες τη χολή βραδιάτικα. Τον πληρώσαμε cache, 1400ISK (10€) μας χαμογέλασε, μας είπε ότι απόψε θα κάνει κρύο - ναι εσένα περιμέναμε να το μάθουμε - και αύριο θα έχει ψιλόβροχο. Α, μεγάλη έκπληξη. Του είπαμε ότι δεν υπάρχει άλλος στο camp - σιγά μη μας άκουσε - έφερε μια βόλτα με το άρμα ανάμεσα στις φυλλωσιές και χάθηκε στο σκοτάδι. Δεν το πιστεύαμε ότι δώσαμε γι΄ αυτό το αχούρι χρήματα. Όλο το βράδυ έβρεχε. Το κρύο με την υγρασία έκαναν ένα πρωτόγονο ερωτικό μείγμα. Κοιμηθήκαμε μούσκεμα, ξυπνήσαμε μούσκεμα και φύγαμε μούσκεμα.....

road 32 and Hvita  river

    stratovolcano Hekla and Hvita river

 

Sandartunga camping

green berets

home sweet home

INFO: 300Km. 7h στο δρόμο και 5526Km από Ελλάδα.

                        7h on the road