Οξυά – Κοκάλια
Oxia - Kokalia mountain
Οξυά - στο βάθος η κορφή Σαράντενα / Oxia mountain
Στο έμπα του Οκτώβρη βάλαμε για τη χώρα των Φθιωτών, των Ευρυτάνων και των Αιτωλών. Ο καιρός δεν έλεγε για όμβρους παρά μονάχα για καμώματα του Αίολου…
Μπήκαμε στο Γαρδίκι και αναζητήσαμε κατάλυμα. Το Hotel Omilaia ήταν «κλεισμένο»… αλλά η κ. Τούλα στο Three MushROOMS μας καλοδέχτηκε μετά ασπασμών. Συνοδοιπόρος με τον Οδυσσέα, στις οργανώσεις της εκπαίδευσης… τότε. Το κατάλυμα εξαιρετικό, κοιτούσε την ανατολή και εξοπλισμένο με κάθε τι.
.jpg)
Προορισμός μας ωστόσο ήταν το οροπέδιο πάνω από το καταφύγιο της Οξυάς. Αφήσαμε το Γαρδίκι και ο «Γιαπωνέζος Αυτοκράτορας» δεν δυσκολεύτηκε να μας ανεβάσει στα 1801 m, στο κολωνάκι της «Ψηλής κορφής» της Οξυάς. Το ανάγλυφο πανόραμα ήταν εντυπωσιακό. Στα βόρεια η Σαράντενα, στα νοτιοανατολικά οι Σούφλες, ο Μέγας Κάμπος και ο Κόρακας των Βαρδουσίων. Με δυσκολία στεκόμασταν όρθιοι από το παγωμένο αγιάζι, χιλιάδες κρύο… θερμοκρασία 4⁰C. Μπήκαμε φουριόζοι στο όχημά μας και στις 13:30 ήμασταν στα 1701 m, στον αύλειο χώρο του καταφυγίου. Η θερμοκρασία δεν έπεσε ούτε μια γραμμή. Τραπέζι, καρέκλες, τάπερ και το «πνεύμα των αγγέλων». Πόσο να κάτσεις; Ξυλιάσαμε…
Σιγά τα αυγά
Καταφύγιο Οξυάς 1701m
Πήραμε το δασικό για τα βοσκοτόπια με προορισμό την Παλούκοβα. Ψυχή ζώσα… και στα βοσκοτόπια και στην Παλούκοβα. Και τώρα; Για Γραμμένη Οξυά είπαμε, το χωρίον.
Ένας πλάτανος θηρίο, το εντευκτήριο και το στέκι του «Παντελέος». Τι άλλο; … τυρί, ντομάτα, ρακές και η στόφα στο φουλ… η ώρα είναι περασμένες 4 μ.μ. Επιστροφή στο Γαρδίκι… Έχουμε μέχρι τώρα γράψει 300 km από τον Μαραθώνα.
Θέα των Βαρδουσίων από τα βοσκοτόπια Παλούκοβας / View of the Vardousia Mountains from the Paloukova pastures.
Πλατεία Γραμμένης Οξυάς / Grammeni Oxya Square
Επιστέφοντας στο Γαρδίκι / Returning to Gardiki
Τα «τρία μανιτάρια» της κ. Τούλας μας περίμεναν ζεστά και πεντακάθαρα. Η αφεντιά μου διάλεξε τον αναδιπλούμενο καναπέ και the others, ο καθείς από μία κρεβατοκάμαρα.
Ο «εγώ δεν τρώω το βράδυ» παρέμεινε στα «Τρία Μανιτάρια». Εμείς «τρώμε το βράδυ» με την κ. Τούλα εκδράμαμε στην ταβέρνα του «Θέου» για μπιφτέκια και πατάτες τηγανητές. Τα πακέτα ανά χείρας και παρακολουθήσαμε οι τρεις κωλόγεροι την εθνική με τη Γερμανία.
Στα Κοκάλια / Kokalia mountain
Για την επομένη είχαμε προγραμματίσει το ορεινό πέρασμα Γαρδίκι – Οξιά – Κοκκάλια, με κατάληξη το μνημείο της μάχης του 279 π.Χ. Αιτωλοί και Ευρυτάνες συνέτριψαν τους Γαλάτες που είχαν εισβάλει στην Ελλάδα. Δεν έμεινε ούτε ένας. Η ονομασία Κοκκάλια επικράτησε γιατί τα οστά των Γαλατών παρέμειναν στις πλαγιές του ορεινού όγκου.
Πήραμε πληροφορίες από την κ. Τούλα και τραβήξαμε για τα οροπέδια της Οξιάς.
Λέγαμε πού είναι τα κοπάδια, ούτε ένα αρνοκάτσικο στα βοσκοτόπια…
Να που όμως πριν τον αυχένα απαντήσαμε τον Δημήτρη με τα ζωντανά του. Είμαστε κοντά στα
1600 m… Καημός, οργή, παράπονο, για την καταστροφή της κτηνοτροφίας. Τι να του πεις;
Η "Αλαμάνα" από τα Κοκάλια / The Spercheios river from Kokkalia
Πριν τις 11 π.μ. κάναμε δεξιά για τα Κοκκάλια… ένα μισάωρο για 5 km. Ο «δρόμος» δεν έδωσε. Αναστροφή… και τώρα; Άμπλιανη… Για δύο ώρες «χαθήκαμε» στα αντερείσματα της Οξιάς. Πιάσαμε τα 1866 m στην Παλιολάκα… αγνάντι μέχρι εκεί που φτάνει η ψυχή σου.
Στην Άμπλιανη μπήκαμε περασμένες 1 μ.μ. Ιστορικό μέρος στα 1220 m. Πανουργιάς, Τζαβέλας, Δράκος, Δαγκλής και άλλοι οπλαρχηγοί, στις 14 Ιουλίου του 1824, πήρανε «τα σώβρακα» των Οθωμανών. Μα και στην Κατοχή δεν κάθισαν στα αυγά τους. Οι Γερμανοί έκαψαν τον τόπο… για να μη ξεχνάμε.
Ποτίσαμε τα άλογα στο «Στέγκος». Λουκάνικο, αληθινό τυρί, κόκκινο νέκταρ και γίδα βραστή. «Πού σε πήρε, θιάκομ»…
Το GPS έλεγε επιστροφή από τις Ράχες Τυμφριστού. Στον Μαραθώνα ξεπεζέψαμε βράδυ. Ο χιλιομετρητής έγραψε περίπου 600 km.
Λοιπόν, ύπνος στο «Three MushROOMS», Γαρδίκι Φθιώτιδας.
Φαγητό, «Ταβέρνα Θέου», Γαρδίκι Φθιώτιδας / Ταβέρνα «Παντελέος», Γραμμένη Οξιά / Ταβέρνα – Ξενώνας «Στέγκος», Άμπλιανη.
Σταθμοί καυσίμων πριν τη Μακρακώμη.
Η άσφαλτος ικανοποιητική, το χώμα η 4Χ4 η αγροτικό.
Δημοσίευση / Pablication : 09.10.2026