Διαβάζοντας τον καιρό, αποφασίσαμε να αναχωρήσουμε στις 2 του Σεπτέμβρη, μέρα Τρίτη, στις 9 το πρωί από Μαραθώνα. Έδινε λιακάδα μέχρι το γέρμα, οπότε ήταν μια καλή ευκαιρία για το “προσκύνημα” σ’ αυτή την εσχατιά των συνόρων.
Το έλεγα καιρό, αλλά δεν τα φέρνει ο χρόνος όπως τα θες πάντα. Μία τα πρωτόνια, μία τα σκιαγραφικά και οι υποχρεώσεις της ενδεχόμενης παρέας, το εγχείρημα δεν έλεγε να μας κάνει το χατίρι.
Τέλος πάντων, με όχημα το “Γιαπωνέζο”, οδηγό τον Τσέα και την αφεντιά μου, βάλαμε να καταρρίψουμε το ρεκόρ ορεινής οδικής διάβασης που είχαμε από το 2017 στα Καλύβια Χρηστάκη με υψόμετρο 2450 μ.
(το οδοιπορικό εδώ https://www.geotzan.com/christaki-huts)

Το Horizon Levante έκανε άλλη μια προσπάθεια το 2022, φτάνοντας στο αστεροσκοπείο του Χελμού στα 2340 μ.
(το οδοιπορικό εδώ https://www.geotzan.com/helmosmountainobservatory)
αλλά ο Χρηστάκης κρατούσε ακόμα τη σημαία. Είναι κι άλλα περάσματα σε υψόμετρα πάνω από τα 2000 μ. που έχουν γίνει διασχίσεις κατά το παρελθόν: στο Γράμμο, στη Ζήρια, στα Βαρδούσια και το 2021 στη “βάση” της Λιάκουρας στον Παρνασσό. Ο Μπάρος μοιάζει παιδική χαρά με τα 1900 μ. και ασφάλτινος σήμερα.