Όρη Βάλτου - Σκουληκαριά

                Mountains of Valtou - Skoulikaria

                                    (39.157383, 21.273605)

Το 1927 η επιτροπή που συνέστησε το τότε Ελληνικό κράτος αναγόρευσε το Μαυρομμάτι  Καρδίτσας ως γενέτειρα του Γ. Καραϊσκάκη. Το 1997 τουμπάρισε η κατάσταση υπέρ της  Σκουληκαριάς Άρτας. Με τον "Καποδίστρια" παίρνει το όνομα "Γ. Καραϊσκάκης" ο νεοσύστατος δήμος . Να οι κόντρες, να οι διαμαρτυρίες και το 2005 με προεδρικό διάταγμα καθιερώνεται επίσημη δημόσια εορτή για τον οπλαρχηγό στη Σκουληκαριά.

   Καλά μη νομίζετε ότι το έβαλαν κάτω οι Καρδιτσιώτες. "Καραϊσκάκεια" του Αγίου Γεωργίου, "Καραϊσκάκεια" και τον Ιούνιο...........Ωραία , κι εμείς "Καρϊσκάκεια" τον Ιούλιο λένε οι  Σκουληκαρίτες. Και για να μη μείνει ο Ιούνιος κενός (και ξεφύγει κανένας για το Μαυρομμάτι) γιορτή προβατίνας. Εμείς για αυτό πήγαμε.   

Έχουμε άκριες βέβαια στα Όρη του Βάλτου. Δεκαετίες τώρα. Από το 1993. Φιλοξενία, ψητούρες, καζανιάσματα, ορεινά περάσματα, πέτρινα γεφύρια, χαρές και λύπες...... Κάποια από αυτά σας τα έχουμε πει εδώ (https://www.geotzan.com/stone-bridges-from-the-rest-of-Greece) Γεφύρια της Τέμλας, της Βέργας και του Αυλακίου. 

  Το καλοκαίρι του 2019 διασχίζοντας τη Ευρυτανία και περνώντας από τη γέφυρα της Τατάρνας (38.969819, 21.490981), κατασκευή του 1970 -το παλιό γεφύρι του 17ου αιώνα είναι μέσα στα νερά της λίμνης των Κρεμαστών,  φτάσαμε στην ορεινή Άρτα.  

Γέφυρα Τατάρνας  (1970) και λίμνη Κρεμαστών (38.969819, 21.490981)

Tatarna bridge(1970) and Kremasta Lake

  Στα ερείπια που για πρώτη φορά (1993) αντικρίσαμε στη τοποθεσία που βρίσκεται η μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Σκουληκαριά, όλα μοιάζουν τώρα πολύ καλύτερα. Το καθολικό (1867) αν αφαιρέσεις τα μεγάφωνα, τα air conditions και το μετρητή της ΔΕΗ,  διατηρεί στο ακέραιο την ιστορική του φυσιογνωμία. Είναι ανακαινισμένο όπως και τα κελιά (ό,τι έχει απομένει).  Εδώ λοιπόν η Διαμάντω Διμισκή όπως μας διαβεβαιώνει και η "Περιφέρεια Ηπείρου" η οποία(Περιφέρεια) μέμφεται τους Καρδιτσιώτες για το άδικο της δικής τους διεκδίκησης  (πολύ σίγουρους τους βλέπω), γέννησε τον οπλαρχηγό στα 1787. Μετά λέει πάλι η "Περιφέρεια Ηπείρου" η Διαμάντω κατέφυγε στο Μαυρομμάτι γιατί ο μικρός Γιωργάκης πρέπει να ήταν αγνώστου πατρός. Άντε τώρα να τα βγάλεις  πέρα με τέτοιο "κουσούρι". Τώρα γιατί πήγε τόσο μακριά......δεν γνωρίζουμε. Ούτε και η "Περιφέρεια" το γνωρίζει. Πάντως από αυτά που διαβάζω δε πάτησε ποτέ στη Σκουληκαριά, ούτε στο Μαυρομμάτι ο Γιώργης όταν μεγάλωσε. Εκείνο που γνωρίζουμε σίγουρα είναι ότι πέθανε στη μάχη του Φαλήρου από βόλι και θάφτηκε στα Ταμπούρια, στο Κερατσίνι ανήμερα της γιορτής του στις 23 του Απρίλη 1827.

Ωστόσο μπορεί να ρωτήσει κανείς.......ωραία και τι άλλο ενδιαφέρον μπορεί να συναντήσει κανείς εδώ  εκτός από το Γραδέϊκο (φίλοι μας) και ψητές προβατίνες τον Ιούνιο;

 Η απάντηση έχει να κάνει για πού είναι το "διαβατήριο" του καθένα. 

                                     Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου 1876

                        Monastery of of the Assumption of Mary, 1867

                                                    (39.161957, 21.266440)

 2019

  1993

Καθολικό Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου, 1867 

Ledger in the Monastery of the Assumption of Mary, 1867

foto:2019

  1993

Ανακαινισμένα κελιά της Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Renovated cells in the Monastery of the Assumption of Mary

Προτομή της Διαμάντως Διμισκή

Diamanto’s Dimiski bust

  Όρη του Βάλτου / Valtou mountains

Η λίμνη Κρεμαστών από ψηλά

Kremasta Lake from high

Η λίμνη Κρεμαστών από ψηλά

Kremasta Lake from high

  Το δικό μας "διαβατήριο" έχει σφραγίδες από τα ελατοσκέπαστα όρη του Βάλτου, τα χαλάσματα στη Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου (39.161957, 21.266440) που όπως λέει και η Περιφέρεια γεννήθηκε ο οπλαρχηγός, τα πέτρινα γεφύρια και ένα στολίδι αρχιτεκτονικό, ο ναός της Αγίας Σωτήρας Σβάρνα  (39.108322, 21.277939) χωμένος  στις πλαγιές της "Χελώνας" στα 1200m περίπου. Εκεί δίπλα στη βορεινή πλευρά του ναού, βρίσκονται δύο μνήματα. Το ένα αναφέρεται στο θάνατο δύο νέων. Του Χρήστου Γουρνάκη ετών 19 και του Σωτήρη Γουρνάκη ετών 25,  από τους Ιταλούς χωρίς κάποια χρονολογία.  Το άλλο είναι ανώνυμο. Στην επίσκεψή μας τον Μάη του 2016 ο σταυρός των Γουρνάκηδων ήταν ακέραιος. Τον Αύγουστο του 2019 τον βρήκαμε τσακισμένο.   Α....και κάτι ακόμα. Μια πανέμορφη κηροθήκη, έξω από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη Σκουλικαριά και ένα ορειχάλκινο μανουάλι με χαμένη τη στιλπνάδα από το χρόνο. Στο εσωτερικό του ναού θα δείτε αγιογραφημένο τον Άη Γιώργη εξ Ιωαννίνων με καπότα - λαϊκότροπο - χοντρή κάπα, φέσι και φουστανέλα.....

                                      Ναός Αγίας Σωτήρας Σβάρνα 1205(;)

                                      Church of Agia Sotira Svarna,1205 (?)

                                       (39.108322, 21.277939)

  Στα περάσματα της "Χελώνας" / In the passages of “Turtle”

  Καφενείο στο Αυλάκι / Avlaki cafe

Άμβυκας απόσταξης - κοινώς ρακοκάζανο

Distillation cauldron for raki

Ο Άγιος Γεώργιος ο εξ Ιωαννίνων - Αγία Παρασκευή Σκουλικαριάς

Agios Georgios from Giannena- Agia Paraskevi in Skoulikaria 

Μανουάλι και κηροθήκη στην Αγία Παρασκευή Σκουλικαριάς

Candlestick and candlecase  in the church of Agia Paraskevi in Skoulikaria

  Αυτά λοιπόν με τα όρη του Βάλτου και τη  Σκουληκαριά.

Αφιερωμένο στους απανταχού Γραδέους, ιδιαίτερα στο φίλο μου Σπύρο.

publication:15.01.2021

Photography | Horizon Levante | tzan55@gmail.com | Ελλάδα

      σχόλια, ειδήσεις, πολιτισμός